Een dag van mijn leven met endometriose

2017-08-18

lotgenoot

    • endometriose
    • leven met
Woensdag  - 16/08/2017 - Oostmalle08:13“Goeiemorgen” wordt er in mijn oor gefluisterd. Mijn vriend is wakker en hij moet vertrekken voor weeral een lange dag naar zijn werk.Vandaag voel ik me redelijk goed. Ik zit vol ideeën. Ik maak een dagplanning met de taken die ik vandaag ga doen:  
  • was plooien
  • appartement poetsen
  • boodschappen doen
  • koken
11:07Ik ben in slaap gevallen, in één keer is al mijn energie weg.
Ik voel me slecht, ik ben moe, ik ben oververmoeid en mijn darmen zijn ook weer goed rommelig.
Ik heb nog niks gedaan vandaag. Ik wil vooruit kunnen maar ik kan gewoon niet meer, ik ben op.
En daar ga ik weer, ik begin weeral met piekeren en nadenken.
Waarom heb ik het gevoel dat mijn jeugd voorbij is? Waarom zit ik nu niet in de fleur van mijn leven?
Gaat het ons lukken om ooit zwanger te worden?
En zo gaat het maar door in mijn gedachten.
Ik voel mij zo verdrietig en ik ben boos, ik ben boos op de wereld, ik ben boos op onze maatschappij.
Want endometriose daar kent niemand iets van, hoe is dat nu in godsnaam mogelijk als dit 1 op de 10 vrouwen in ons land treft?
Net zoals fertiliteit en moeilijk zwanger worden da’s ook zo’n taboe. Mensen alsjeblieft steek niet alles in de doofpot en praat over jullie gevoelens. Zodat we weten dat we er niet alleen voorstaan, wij vrouwen moet elkaar steunen en helpen. Pff wat is het nut als ik er over praat met mijn vrienden? Zij begrijpen mij toch niet.
“Oh je bent nog jong, het komt heus wel goed.” Dat is zo’n opmerking dat ik echt allang beu gehoord ben.
Ja ik ben nog maar 22 jaar, maar ik voel me gevangen in een lichaam van een 75 jaar oude vrouw.
Gelukkig heb ik EndoHome en de endometriose lotgenoten support groep gevonden op Facebook.
Ik dacht dat de wereld voor me open ging, ik was verbaasd... zoveel vrouwen die toch ook hetzelfde probleem hebben als mij. Ik ben dus niet alleen. 
Af en toe post ik daar eens berichtje op en dan zie ik de liefde , ze steunen elkaar allemaal.
En ik droom verder, ik droom over een wolk van een baby.
12:20

Genoeg gefantaseerd en genoeg gepiekerd.
Ik ga naar de badkamer, kleed mij aan en maak mij op.
Ik kijk nog één keer in de spiegel met een brede glimlach en denk bij mezelf, zo is het oké ik kan de straat opgaan en boodschappen gaan doen.
Ik sluit de deur achter mij en wandel naar buiten, met de grootste glimlach ooit.
Ik ben lekker verborgen achter mijn masker zodat niemand nog de pijn ziet!

Groetjes
Sarah

Schrijf je in voor onze

nieuwsbrief