Het verhaal van Esther

2017-07-07

endo en...

    • lotgenoot
    • lotgenoot aan het woord
    • icsi
    • vruchtbaarheidsbehandeling
Vanaf mijn 24ste is er de diagnose endometriose gekomen. Op mijn 30ste kreeg ik 'vuurwerk in de onderbuik' met vele operaties ten gevolg, een verlies van een eierstok en een zwaar aangetaste andere eierstok.
Wij werden bijna met operatie bed doorgereden naar het ICSI labo. Daar hebben we 5 behandelingen gehad. Ook het ophalen van de eicellen op 1 eierstok hebben we verschillende keren moeten ondergaan. De laatste terug plaatsing waren 2 mooi gedeelde embryo's , ik was zwanger! tot op mijn verjaardag het noodlot ons een hand gaf en ik een miskraam kreeg. Ik was 9 weken ver. Mijn lichaam heeft het goed gedaan, ik moest geen onaangename operatieve ingreep ondergaan. Toen heb ik een zaak opgestart om 'met iets bezig te zijn' met kinderen werken in en met de natuur, zo heb ik kunnen werken en heb er veel plezier van gekregen.

De vragen die komen van andere mensen - ik ben getrouwd en toen al niet meer begin de 30 - waren best pittig om te transformeren. Ook weer op mijn verjaardag voelde ik me niet zo lekker, ging naar de dokter ik bleek opnieuw zwanger te zijn, deze keer spontaan! Er ging wel een belletje rinkelen, ik wist dat het 'niet goed zat'. 1 week elke dag bloed prikken tot het team van huisartsen me in spoed naar het ziekenhuis zonden.... daar aangekomen paniek in de ogen van de gynaecoloog, met spoed geopereerd van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap. Weer verlies...
Nu had ik een puzzelstukje in de onderbuik. Langs links een eierstok maar geen eileider vanwege de buitenbaarmoederlijke zwangerschap en langs rechts wel een eileider maar geen eierstok. Die perioden erna ben ik gaan schaduw rouwen, zeer zwarte innerlijke periode omdat niemand het in mijn omgeving had over mijn kinderen, en in onze omgeving wel kinderen werden geboren. Weer rond mijn verjaardag 38 voelde ik mijn lichaam veranderen, ik kon niets meer verdragen van rekjes en spannende bh's. Ik werd zo ziek dat ik dacht dat het een opstoot van cvs was. Ik ging naar de dokter en ja ook de hormonen werden gecontroleerd.
De telefoon die ik van mijn huisarts kreeg was er ééntje bijna in paniek 'esther je bent zwanger, maar het kan eigenlijk niet dus ik heb met je gynaecoloog gesproken en wij denken aan een mola zwangerschap'. Een mola zwangerschap? een mola zwangerschap? Het spookte door mijn hoofd, het is een ingewikkelde operatie die al geplant was op donderdag morgen met een team artsen uit een universitair ziekhuis die de operatie in ons dorp ziekenhuis kwamen uitvoeren, mijn gynaecoloog zou assisteren... die donderdag morgen alles klaar gemaakt voor een operatie, in de wachtkamer van de gynaecoloog - vol met ronde buiken nota bene - wist ik mezelf amper recht te houden... Ik ging naar de gynaecoloog toe en ze zei toen ze de deur dichttrok ' we gaan eerst even een inwendig onderzoek doen, want met 'ons esther weet je maar nooit' ik ging in de beugels liggen met in mijn achterhoofd 'het kan ook een gewone zwangerschap zijn' herhalingen x 10 , ik durfde het niet uitspreken... mijn man stond naast me naar het beeldscherm te kijken, en toen zei de gynaecoloog - HET IS NIET TE GELOVEN X 100 keer herhaling ongeveer - IK ZIE EEN VRUCHTZAKJE ! -

Toen daar, met mijn voeten in de beugels, zakte de grond onder mijn voeten weg, toen de gynaecoloog zei we gaan eens kijken hoever je bent wist ik bijna meteen te vertellen, 9 weken ver met een zeer levendige baby'tje in de buik... Net voor ik 39 werd is onze zoon geboren, als een mirakel, vol levenslust... Toen ben ik pas begonnen aan het hele rouwproces van wat ik allemaal had meegemaakt in al die levensjaren. Ik ben in een postnatale moeilijke periode gekomen, omdat ik niets meer wenste te verliezen... Daar ben ik nu pas uit aan het komen, samen met onze zoon die nu mijn hart streelt als hij me liefkoost.

Ik ben nu trotse mama en ik ben heel blij met mijn mirakel!
Ik ben dankbaar dat ik hier dit verhaal mag doen!

Groetjes Esther

Schrijf je in voor onze

nieuwsbrief